داغ کردن

تو

در آن بیابان تها ماندی.

لیکن سرفراز

آن‌ها

با آن همه طلسم قدرت و تدبیر،

ناامید، بر روی نیزه و شمشیر تکیه می‌دادند.

و تو، یک مرد.

یک چراغ.

آن‌ها، مرده‌ها.

مدفون ظلمت، نگهبان گور خویش.

و تو پیروزی

ظلمت در انتظار پرتو مشعل‌هاست.

ظلمت در انتظار شعله‌ی بی‌پرواست.

شاعر: عین صاد
نوع شعر: شعر نو